Rady dla kierowników
1 stycznia 2010
Kryzys, stało się jednym z najbardziej rozpowszechnionych słów w ostatnich miesiącach. Stale ono miga na stronach prasy i monitorów komputerów, brzmi z ekranów telewizorów, z kierowników i podwładnych, przyjaciół i rodziny… Taka massa informacji nie robi krysyz bardziej zrozumiałym, a całkiem odwrotnie, powoduje panikę, strach o przyszłość i niepewność. Ale ludzka psychika jest tak skonstruowana, że nie potrafimy długo znajdować się w stanie nieokreślonośći i dyskomfortu emocjonalnego. Staramy się odnaleść jakieś wsparcie dla siebie i stworzyć własny model tego co się dzieje.
Jest kilka ogólnych reakcji na kryzys:
1.Kryzys jest. Wszystko bardzo źle, ale będzie jeszcze gorzej. Trzeba się schować i znaleść sposoby żeby go przeczekać lub odpocząć, jeśli jest za co.
2.Kryzysu nie ma. Niech wcale zabronią wymawiać to słowo. Kryzys nas ominie, przecież jeszcze nie takie problemy przeżywaliśmy. Najważniejsze żeby nie wpadać w paranoje i pracować w dotychczasowym trybie.
3.Kryzys jest, ale trzeba wziąść pod kontrolę emocje, pozbyć się od iluzji i zrozumieć co to dla nas znaczy.
Wpadać w paranoje i panikować rzeczywiście lepiej nie trzeba, ale i nie trzeba ubierać rózowe okulary. Od tego że my nie bedziemy zauważać przechodzącego czy nazywać go kryzysem, sytuacja nie stanie się mniej ostra. Jednak powiedziec, że trzeba wziąść pod kontrolę emocję łatwo, ale jak to naprawdę zrobić? Jak poradzić sobie z własnymi uczuciami i jeszcze z uczuciami podwładnych? Jak i od czego zacząć?
Oto jeden z ważnych, jak uważam, momentów dla normalizacji włąsnego nastawienia i humoru żeby również doprowadzić do stanu w którym będą pracować wydajnie i podwładni.
Strach. Strach w swojej naturze jest irracjonalny. Właśnie dla tego, jednym z elementów walki z nim jest nawrócenie go do rozsądnego stanu. Wyobraź sobie, że wszystko co najgorsze już mineło: straciłeś pracę, swój biznes it.d. wejdź w taką sytuację. Co będziesz z tym robić? Pisz sobie takie scenariusze, próbuj ich dokładnie zrozumieć i przeanalizować, stopniowo idąc w stronę pozytywnych momentów. Efekty nie zmuszą Cię długo czekać – uczucie strachu zniknie. Oprócz tego, zrozum, że my sami programujemy nasze życie i realność jak lustro odbija nam nasze oczekiwania. Rzeczywistość jak deska do gry w szachy, w niej są i czarne i białe części, po których będziesz przechodzić – zależy jak się zachować i w którą stronę pójdziesz, czyli chodzi o Twoją odpowiedzialność i wybór.
Kategorie: Biznes, Finanse | Tagi: Biznes, dyskomfort, Finanse, firma, kierownik, kryzys, pieniądze, problem, reakcja, środki, słowa
Negocjacje handlowe
25 listopada 2009
Prowadzenie negocjacji – ważna część działalności każdej firmy. Od wyniku negocjacji może zależeć nie tylko twoje własne zyski finansowe, ale i reputacja firmy, jej dalszy rozwuj, relację z innymi organizacjami i całe zdanie innych o całej firmie, które pozostawia po sobie upoważniona osoba. Trzeba pamiętać, że każda strona w czasie prowadzenia negocjacji, przede wszystkim szuka wygody dla siebie. Jesli interesy zaczynają się różnić to dyplomatyczna rozmowa, omawianie szczegułów i innych elementów mogą przerosnąć w obwinianie się na wzajem, zażuty, a czasem nawet odmowę jednej ze stron od negocjacji. Każda ze strona jeśli zaczyna od minimalnego naciskania z podkreślaniem nieprawidłowości inej strony, a jeśli tego zamało to może kontynuować już obwiniając, krytykować, upokarzając, a czasami wcale zrezygnować z negocjacji. Trzeba jednak rozróżniać skierowanego do Ciebie niezadowolenia.
Wskazywanie na błąd w zachowaniu. Okazuje się wtedy, kiedy rozmówca uważa że lepiej rozumie sytuację i pragnie postawić rozmówcę na miejsce. Do dawanie uwag przechodzą wtedy, kiedy negocjację przeciągają się. Jest to metoda naciskania na kontrahenta w celu osiągnięcia zamierzonego celu. Naprzykład mówią: „myli się Pan/Pani..” , „tak nie można..”, „nie masz racji..”, „nie całkiem prawidłowo postapiłeś…”.
Zarzuty możliwe są wtedy kiedy strony negocjacji dobrze znają się lub przeszły na blizki dystans psychologiczny. Zarzuty formulują w taki sposób: „jak możesz?”, „Przecież ja lepiej rozumiem..”, „Czemu tak sie zachowujesz?”…
Krytyka – formalny, bardziej oficjalny od zarzutów sposób wpływu na rozmówce, który stara się wyświetlić wszelkie Twoje minusy. Często może być sporządzona w formie pisemnej, publicznej. Naprzykład mówią: „Z całym szacunkiem do pana/Pani jestem zmuszony powiedzieć, że stale nie wykonuje Pan/Pani tego o czym się umawiamy…”, „Zawiadamiam, że my jesteśmy zaniepokojeni niewykonaniem Państwem warunków poprzedniego kontraktu…”.
Obwinianie – wskazywanie na winę, forma zwrucenia sięjednego rozmówcy do innego rozmówcy, kiedy ma pewność lub jest prawie pewny niepoprawności, nieetyczności lub nieprawidłowości słów lub czynów. Mogą być wyrażone w formie wyrazów: „Ja dobrze wiem, że miałeś zamiar zrobić zły uczynek…”, „Nie można Ci zaufać, chciałeś sprzedać nam towar niższej jakości jak ten o którym się umawialiśmy się…”, „Nie jesteś kompetentnym współpracownikiem…”.
Kategorie: Biznes, Finanse, Marketing, Porady | Tagi: Biznes, Finanse, firma, handel, kryzys, minus, negocjacje, pieniądze, plus, środki, słowa, uwaga